Obiektowy model dokumentu jest w istocie interfejsem programowania aplikacji (API), który zapewnia standardowy zestaw obiektów do reprezentowania dokumentów HTML i XML. Jest to standardowy model tego jak mogą łączyć się wspomniane obiekty i standardowy interfejs, aby mieć do nich dostęp i móc nimi manipulować. Za pomocą obiektowego modelu dokumentu, programy mogą mieć dostęp i modyfikować zawartość, strukturę i styl dokumentów HTML i XML. Został głównie opracowany do tego celu, a odpowiedzialnym za ten model jest World Wide Web Consortium (W3). W rzeczywistości, obiektowy model dokumentu jest interfejsem programowania aplikacji służących do dynamicznego dostępu, dodawania i zmiany usystematyzowanej zawartości w dokumentach z językiem takim jak ECMAScript (JavaScript). Model został po raz pierwszy użyty z przeglądarką internetową Netscape Navigator w wersji 2.0. Znany jest jako podstawowy model lub model poziomu 0. Internet Explorer 3.0 była pierwszą przeglądarką Microsoftu, która używała tego modelu. Netscape 3.0 zaczął używać rollovers. Microsoft zaczął używać rollovers w Internet Explorer 4.0. Netscape 4.0 dodał możliwość wykrywania zdarzeń występujących w myszy i klawiaturze. Cechą tej przeglądarki było używanie warstw.